Ter nagedachtenis van trouwe collecte-vrijwilliger Trea

Trea (49) zat in de bloei van haar leven en was al 16 jaar collectant voor de Maag Lever Darm Stichting. Tot ze op 20 juli 2018 de diagnose darmkanker kreeg. De wereld van Trea en haar gezin stond compleet op zijn kop. Na een traject van operaties en chemo vierde Trea begin dit jaar dat de tumor weg was. Tot zij net voor het einde van haar laatste chemo weer pijn kreeg. De tumor bleek uitgezaaid tot de lever, het buikvlies en de lymfeklieren. Op 10 mei overleed Trea na een ziekbed van nog geen 10 maanden. Haar man, Klaas, en hun twee dochters, proberen samen het leven weer op te pakken zonder mama. Het verhaal van Trea verdient het om verteld te worden.

De diagnose

Op een avond in juli ging Trea samen met haar dochter naar een concert. Haar dochter merkte op dat Trea de laatste tijd wat gele ogen had en wat moe was. Ze besloot naar de huisarts te gaan en die stuurde haar meteen door naar het ziekenhuis. Eerst dachten de artsen dat Trea iets aan haar galblaas had. Echter konden zij niets vinden. Trea bleef in het ziekenhuis en kreeg de volgende dag een coloscopie. Met de diagnose: een tumor in haar 12-vingerige darm. Klaas: ‘Dan staat je wereld op zijn kop. We hadden allerlei plannen en die zaterdag zouden we op zomervakantie gaan. Gelukkig was de arts heel positief. Hij gaf aan dat de tumor makkelijk operatief te verwijderen was. Op 29 augustus is de tumor verwijderd en de operatie ging goed. Bij de nacontrole bleek dat het handig was om toch chemo te ondergaan. Dit omdat, mocht er dan nog iets van de kanker zitten, het op deze manier weggehaald kon worden.’ Eind maart eindigde dit traject. De genezing van Trea werd gevierd met een groot feest voor vrienden en familie.

Niet voor lange duur

Helaas mocht dit geluk niet lang duren. Trea werd zwakker en zwakker. Op 1 april werd zij opnieuw opgenomen in het ziekenhuis. Via een scan bleek dat er uitzaaiingen van de tumor zaten op de lever, in het buikvlies en in de lymfeklieren. Klaas: ‘De klap kwam weer net zo hard aan. Het ging allemaal zo goed en toen kwam dit.’ Bijna de hele maand april heeft Trea in het ziekenhuis gelegen, 18 dagen lang. Haar darmen werkten niet meer goed, eten en drinken lukte niet, ze was moe en alles kostte energie. De artsen besloten een maagsonde te plaatsen. Klaas: ‘We zagen toen al wel aankomen dat het een aflopende zaak was.’ In eerste instantie besloten de artsen nog een chemo te doen maar Trea was daar niet toe in staat. Eind april besloten de artsen dat met een chemo de kwaliteit van leven te verwaarlozen was en de kans op genezing niet bestond. Op 1 mei is Trea naar huis gebracht en op 10 mei overleed zij.

Het afscheid

De collecteweek viel toevallig dit jaar tegelijk met de laatste week van Trea. Haar dochter, Madelon (18), besloot zelf de collecteweek te lopen voor haar moeder. Ze was trots: ze had meer opgehaald dan haar moeder ooit heeft gedaan.

Aangezien in april al duidelijk werd dat Trea niet meer kon genezen, hebben Klaas en Trea de mogelijkheid gehad om alles samen nog te bespreken. Trea is gecremeerd en haar wens was om tijdens de condoleance geld op de halen voor de Maag Lever Darm Stichting. Uiteindelijk is er meer dan € 700 opgehaald voor onderzoek naar spijsverteringsziekten.

De draad weer oppakken

Klaas en Trea hebben samen twee dochters, momenteel woont de oudste dochter in Nijmegen en de jongste nog thuis. Binnenkort gaat de jongste dochter ook verhuizen. Klaas: ‘Ik had het idee dat als beide dochters uit huis waren, we met zijn tweeën zouden zijn. Helaas mag dit niet zo zijn. Nu sta ik er plotseling alleen voor.’

Onze dochters missen mama. Als je je moeder verliest heeft dit een grote impact op je leven. Onze jongste heeft het proces van heel dichtbij meegemaakt. Als ik er niet was, moest zij voor mama zorgen. Als ik nu niet thuis ben, is zij alleen. Ze hebben verdriet, dat heb ik ook, je mist een belangrijk iemand. Mijn dochters zijn sterke dames waar ik trots op ben’. Met het gezin hadden ze een caravan in België, Trea vond dat als zij weg was het gezin hier naar toe moest blijven gaan. Het was hun plekje.

Trea’s boodschap

Klaas omschrijft Trea als een opgewerkte en positieve vrouw, ook tijdens haar ziekte. Ze had een sterk karakter en was altijd enthousiast maar ook heel zorgzaam. Dankzij haar grote sociale netwerk verliep de collecte ieder jaar erg goed. Ze maakte een praatje met iedereen en stond achter wat ze deed. De Maag Lever Darm Stichting speelde een grote rol in haar leven. Toevallig kreeg ze er zelf ook mee te maken. Haar boodschap: ‘Ik doe waar ik achter sta en niet alles in het leven is vanzelfsprekend. Een steentje bijdragen aan de maatschappij doe ik met veel plezier.’

Klaas: ‘Er is nog zoveel onbekend in de medische wereld en er is nog zoveel onderzoek nodig om in de toekomst een verschil te maken.’

Ook in actie komen?

Het verhaal van Trea en haar familie laat zien hoe belangrijk méér onderzoek naar spijsverteringsziekten is. Wil je ook jouw steentje bijdragen in de strijd naar een gezonde spijsvertering voor iedereen? Klik dan hier.

Meer lezen?

Doneer aan de Maag Lever Darm Stichting

Doneer