Heb ik het Prikkelbare Darm Syndroom (PDS)?

Wat zijn de klachten en symptomen?

De meest voorkomende klachten bij PDS zijn buikpijn, buikkrampen, problemen met poepen, een opgezette buik en een opgeblazen gevoel of winderigheid door gasvorming.

Het klachtenpatroon bij PDS is vaak wisselend. Sommige mensen ervaren continu klachten, terwijl anderen langdurig klachtenvrij zijn. Zelfs bij één persoon kunnen de klachten van dag tot dag verschillen. Ook de hevigheid van de klachten wisselt sterk van persoon tot persoon.

Vrijwel alle mensen met PDS geven aan dat voeding van invloed is op hun klachten en dat bepaalde voedingsmiddelen klachten verergeren.

Buikklachten?

Heb je last van buikklachten?
Dan kan dat duiden op PDS. Doe de test en krijg antwoord op de vraag of jij mogelijk last hebt van deze aandoening.

Heb jij PDS?

De meest voorkomende klachten bij PDS

Bijkomende klachten / symptomen

Veel mensen met PDS hebben ook last van klachten die niet direct met de darm te maken hebben. Met name vermoeidheid, maagklachten, brandend maagzuur, hoofdpijn, problemen met de blaas, fybromyalgie, pijn in de rug of in de zij en pijn bij het vrijen zijn klachten die vaak voorkomen.

Klachten die niet bij PDS horen

Klachten zoals bloed bij de ontlasting,  onverklaarbaar gewichtsverlies of koorts horen niet bij PDS. Ga met deze klachten direct naar je huisarts. Ook als je klachten ontstaan op latere leeftijd (boven de 50 jaar) of als de stoelgang plotseling duidelijk verandert, is het aan te raden om naar de huisarts te gaan.

SIBO Small Intestinal Bacterial Overgrowth

Bij patiënten met het prikkelbare darm syndroom (PDS) kan er ook sprake zijn van SIBO. SIBO staat voor ‘Small Intestinal Bacterial Overgrowth’ en is een nog vrij onbekende dunne darmaandoening die vergelijkbare klachten geeft als PDS.

De naam zegt het al, er zijn teveel bacteriën in de dunne darm aanwezig. Normaal bevat de dunne darm relatief weinig bacteriën in vergelijking met de dikke darm. Deze verandering kunnen klachten veroorzaken zoals buikpijn, opgeblazen gevoel, diarree, winderigheid en obstipatie.

Deze klachten zijn vergelijkbaar met de veel voorkomende klachten bij PDS. Het is daarom lastig te achterhalen of er nu sprake is van PDS of SIBO of allebei, als je deze klachten ervaart. Het is mogelijk dat er sprake is van beide aandoeningen.

Daarnaast hebben PDS-patiënten een grotere kans op het ontwikkelen van SIBO dan mensen zonder PDS, echter laten onderzoeken wisselende resultaten zien hoe groot deze kans is.

 

 

Momenteel bestaat er nog geen juiste en betrouwbare methode om SIBO te diagnosticeren. Methodes die worden toegepast zijn onder andere de suiker-adem test en een test om de darminhoud te analyseren. Helaas zijn deze testen niet altijd betrouwbaar en kunnen dus een verkeerde diagnose geven. Onderzoekers zijn druk bezig met het ontwikkelen van een betrouwbare test.

Er is dus nog veel onbekend wat SIBO precies is, hoe het ontstaat en wat voor gevolgen dit heeft voor de gezondheid. We hopen dat nieuwe onderzoeksresultaten meer duidelijkheid kunnen geven.

Hoe wordt de diagnose PDS gesteld?

PDS valt onder de zogenaamde functionele buikklachten of functionele maag-darmklachten. Hierbij is sprake van een stoornis van maag of darm zonder aantoonbare, onderliggende ziekte. De diagnose PDS wordt vastgesteld door de (huis)arts. Deze stelt een aantal vragen over je klachten. Dit gebeurt op basis van speciale criteria, de zogenaamde ROME IV-criteria.

De Rome-IV-criteria houden in:

  • De diagnose PDS wordt alleen gesteld als er geen structurele of biochemische verklaring voor de klachten is te vinden
  • En de klachten moeten in ieder geval al langer dan zes maanden bestaan
  • En de patiënt moet gemiddeld minstens één dag per week in de afgelopen drie maanden buikpijn hebben gehad
  • En de patiënt moet tenminste twee van de volgende drie klachten hebben:
    1. de buikpijn is gerelateerd aan de ontlasting
    2. een verandering van de frequentie van de stoelgang: diarree of verstopping
    3. de vorm van de ontlasting is veranderd: te hard of te waterig

Op onze website vind je een zelftest op basis van deze criteria. Als uit de test blijkt dat je PDS hebt, dan kun je de uitslag printen en meenemen naar de huisarts. Soms weet een huisarts niet zeker of er sprake is van PDS. Een verder inwendig onderzoek in het ziekenhuis kan dan duidelijkheid geven.

PDS-klachten lijken soms op klachten van andere maag-darmaandoeningen, zoals chronische darmontstekingsziekten, glutenovergevoeligheid (coeliakie) en darmkanker. Daarom is het goed om naar je huisarts te gaan voor het stellen van een juiste diagnose.

Klachten en symptomen die de diagnose versterken zijn:

  • abnormale ontlasting
  • slijm bij de ontlasting
  • opgeblazen gevoel of opgezette buik
  • de symptomen worden erger na de maaltijd
  • Brandend maagzuur

Onderzoeken

Bij het vermoeden van PDS kan de huisarts verschillende onderzoeken doen. De keuze van de onderzoeken is afhankelijk van je klachtenpatroon en persoonlijke situatie.

Artsen raden de volgende onderzoeken aan bij het vermoeden van PDS:

  • Het voedingspatroon van de patiënt bekijken. Onder andere melkproducten, tarweproducten, cafeïne, bepaalde soorten groenten en fruit, sappen, alcohol, frisdrank met koolzuur of zoetstoffen en kauwgom kunnen de klachten verergeren. Dit is echter heel verschillend per persoon. Als de diagnose PDS is gesteld, raden we het FODMAP dieet aan onder begeleiding van een diëtist.
  • Psychosociale beoordeling. Stress, angst, depressie en gebrek aan sociale contacten en ondersteuning kunnen de symptomen verergeren.
  • Lichamelijk onderzoek. Er wordt bijvoorbeeld gecontroleerd hoe de buik aanvoelt.
  • Ontlastingsonderzoek en bloedonderzoek.
    De ontlasting wordt vaak onderzocht op darmparasieten, die veel voorkomen en PDS-achtige klachten kunnen veroorzaken. Bloedarmoede, schildklierproblemen en verhoogde ontstekingswaarden horen niet bij PDS. Ook kan met een bloedtest worden getest op mogelijke coeliakie. Om een chronische darmontsteking uit te sluiten kan getest worden op een verhoogd calprotectine gehalte in de ontlasting.
  • Controleren of er geen alarmsignalen zijn. Bijvoorbeeld bloed bij de ontlasting of bloedarmoede, gewichtsverlies zonder aanwijsbare oorzaak. In dat geval moet extra onderzoek worden gedaan, zoals een coloscopie.

Doneer voor betere zorg en meer begrip!

Samen met artsen en patiënten werkt de Maag Lever Darm Stichting aan een programma voor betere zorg, snellere diagnoses en meer begrip voor Prikkelbare Darm Syndroom (PDS). Wij kunnen dit niet zonder jouw donatie bereiken. Help jij ons?

Ontvang 1x per maand onze gratis e-mail nieuwsbrief

Naar boven