Vergoeden maagzuurremmers
De Maag Lever Darm Stichting (MLDS) is van mening dat de patiënt recht heeft op vergoeding van het gebruik van maagzuurremmers, ook als de patiënt deze korter dan zes maanden gebruikt. Brandend maagzuur is een aandoening waar een goede behandeling met maagzuurremmers belangrijk is om de klachten te verhelpen en ernstige slokdarmbeschadiging te voorkomen. Een kortdurende behandeling kan vaak voldoende zijn. Daarnaast worden maagzuurremmers vaak voorgeschreven aan patiënten die andere medicatie (bijvoorbeeld pijnstillers) moeten gebruiken welke maagproblemen kunnen veroorzaken. Hierbij gaat het om meer dan een miljoen Nederlanders. Krijgen zij de maagzuurremmers niet, dan hebben ze een verhoogd risico op maagklachten. Bij 1 tot 2 procent van de gebruikers van deze medicatie treedt zonder maagbescherming bovendien een ernstige en mogelijk dodelijke maagbloeding op.
Minister Schippers van Volksgezondheid Welzijn en Sport (VWS) heeft het besluit genomen om de maagzuurremmende medicatie, voor mensen die deze korter dan zes maanden moeten gebruiken, per 1 januari 2012 niet langer te vergoeden. Zij heeft dit besluit genomen als één van de maatregelen om de groeiende zorgkosten te verminderen. In het voorstel van de minister moeten patiënten die een maagzuurremmer korter dan zes maanden gebruiken deze volledig zelf betalen. Pas na zes maanden gebruik van de medicatie wordt gebruik als chronisch gekwalificeerd, en wordt de medicatie vergoed. Hierbij is een uitzondering gemaakt voor mensen die behandeld worden voor een infectie met de Helicobacter pylori bacterie.
De MLDS is van mening dat deze maatregel verstrekkende gevolgen kan hebben voor risicopatiënten die maagzuurremmers voor een korte periode nodig hebben. Daarnaast ontbreekt er een goede onderbouwing van de kostenbesparing die deze maatregel zou moeten leveren. Daarom pleit de MLDS ervoor dat maagzuurremmers in principe altijd moeten worden vergoed, ook bij kortdurend gebruik. De patiënt moet erop kunnen vertrouwen dat hij of zij de beste behandeling krijgt met de minst mogelijke risico’s, passende bij de klachten die de patiënt heeft. Voor de keuze van behandeling staat de patiënt centraal. De maatregel die de minister voorstelt zal medische risico’s en verhoging van zorgkosten met zich meebrengen.