Roken schaadt effect van medicijn tegen dikkedarmkanker
Roken schaadt de behandeling van dikkedarmkanker met het medicijn irinotecan. Patiënten die tijdens hun behandeling roken, hebben van de belangrijkste stof van dit medicijn 40 procent minder in hun bloed dan niet-rokers. Deze conclusie publiceert dr. Floris de Jong, onderzoeker van de afdeling interne oncologie in het Erasmus MC-Daniel den Hoed, dit weekend in het Journal of Clinical Oncology. Zijn onderzoek kan van groot belang zijn voor de behandeling van andere kankervormen. Zo’n 30 procent van alle kankerpatiënten rookt tijdens hun behandeling.
De Jong zag in zijn onderzoek dat patiënten die nooit gerookt hadden of langer dan een maand voor hun behandeling stopten met roken, tijdens hun behandeling aanzienlijk hogere concentraties van de belangrijkste stof van het medicijn in hun bloed hadden. Roken heeft blijkbaar invloed op enzymen en eiwitten die ervoor zorgen dat werkzame bestanddelen sneller worden afgebroken in het bloed en afgevoerd uit het lichaam. Hoe dit mechanisme exact werkt moet nog worden opgehelderd. De Jong pleit ook voor nader onderzoek naar de effecten van rookgedrag op de werkzaamheid van andere antikankermiddelen.
Doordat rokende patiënten minder worden blootgesteld aan de werkzame stof van irinotecan, bleken zij overigens ook minder last te hebben van de bijwerkingen van het geneesmiddel. Zo hadden rokers minder tekort aan witte bloedcellen en minder last van ernstige diarree dan niet-rokers. Volgens De Jong moeten oncologen in de toekomst vooralsnog een keus voor irinotecan bij een rokende patiënt nadrukkelijk heroverwegen. Een andere voor de hand liggende maar in de praktijk lastig uitvoerbare optie is om rokers te stimuleren vier weken voor een behandeling te stoppen met roken. Een derde mogelijkheid is volgens De Jong om rokers een hogere dosis irinotecan te geven, om zo te compenseren voor de lagere blootstelling aan de belangrijkste stoffen. Hoewel de resultaten van zijn onderzoek een heel duidelijk effect laten zien, roept hij tegelijkertijd echter op voorzichtig te zijn om doseringsaanpassingen te baseren op de gegevens van een enkele studie.
Bron: Erasmus MC Rotterdam